لابد تا به حال «چس فیل» ببخشید « پفیلا » خورده اید. این محصول دوست داشتنی با گرما دادن دانه های بلال تهیه می شود.

خوراکی خوش مزه ای که بچه های امروزی  به نام  «پف فیل» یا «پفیلا» می شناسند، تا همین دهه ی پیش نام دیگری داشت. هنوز هم بزرگ ترها آن را به نام نامی «چس فیل» می شناسند. راستی اما فلسفه ی این نام چندش آور چیست؟

من از همکار هنرمندم، آقای ابراهیمی، خواستم یک کاریکاتور در این باره بکشد. ایشان هم کار هنرمندانه ای کردند.

اولين مدل «پاپ كرن» كه وارد ايران شد، مربوط به يك شركت انگليسي بود به اسم «چسترفيلد»

(Chesterfield)

ما ايراني ها  اين رو ساده سازي كرديم و گفتيم: چس فيل!

باید گفت که: مردم دوره ی قاجار و پهلوی درباره ی  استفاده از لغت های چندش آور  چندان حساسیت نداشتند و از این دست نام ها و واژه ها  در ادبیات عامیانه ما کم نیست.

 با بهتر شدن  وضعیت فرهنگی جامعه، ادبیات مردم هم دگرگون شد.مردم خوش ذوق ما بعد از این که  با چندش آور بودن این نام  آگاهی یافتند. نام آبرومند تر «پف فیل» را  برای این خوراکی مورد علاقه ی بچه ها و بزرگترها برگزیدند و رواج دادند.

اما رفته رفته این نام هم  چندان خوشایند نیامد و یک کارخانه ی ایرانی نام زیبا و مناسب پفیلا را به عنوان برند این محصول معرفی و رایج کرد.

 

چرا به ذرت بوداده می گوییم چس فیل؟

یکی از سایت ها نوشت:

«حالا شما میتونین با خیال راحت این خوراکی رو بخورین و نگران چیزی نباشین، هرچی هم دوست دارین صداش کنین: پاپ کرن، چس فیل، چسترفیلد، ذرت بو داده، گل بلال، یا هر چیز دیگه...»